32. Een Jaar Italië: Pasta, Pool en Practische Projecten

Het is overdag echt onmogelijk om iets te doen — de lokale hittecode adviseert binnen blijven tussen 12 en 16 uur. Maar we wilden toch even wat toeren en kwamen uit in Francavilla Fontana; leuk dorpje, maar ja, lunchtijd = winkels dicht. Eén restaurant open, en wij neerploffen als echte toeristen.

Het stadje Francavilla Fontana, zo'n half uurtje van Villa Senang

LyvarPhotos stuurde de mooiste foto’s en filmpjes — echt professioneel werk, wij glimmen nog na van trots (en van de warmte).

Fotoshoot in Locorotondo door @LyvarPhotos

Robert heeft de nis gemaakt voor de wateraansluiting.  En—hoera—de gemeente gaf groen licht. Nu alles doorsturen naar Aqua Dotto Pugliese; we hebben een afspraak in Alberobello op 4 augustus om de aanvraag opnieuw in te dienen. Meer formaliteit dan paniek, maar spannend blijft het.

De buurman waarschuwde ons dat we de weg moeten opruimen: losliggende stenen omdat ze binnenkort gaan asfalteren. Hopelijk pas na onze wateraansluiting, anders wordt het weer: opbreken en aanleggen. Life on the edge (van het asfalt).

Goed nieuws over de kliko’s: vrijdag 18:00 in Carpari ophalen, mits we Tari/Spazzatura betalen. Omdat we dat jaarlijks betalen, halen ze straks onze afvalbak gewoon bij het huis op. Kijk, alles glijdt langzaam op zijn plek: straks water, straks kliko’s, straks helemaal Italiaans. Moet niet gekker worden. :-)

Tijd voor de kapper! Ik vroeg ChatGPT om kapseladvies — ja echt — Technologie voor de coupe: aanrader. Hahaha, ideaal. 

Linda en Stefan zijn terug met hun trullo-project en het wordt prachtig. Kijk vooral op Instagram @TrulloHermano voor foto’s. Natuurlijk gingen we met z’n vieren uit eten in Martina — en ja, Robert en ik groeien langzaamaan in de breedte, maar hé: fijne avond, goede wijn, geen rem.

Vorig jaar kregen we een berichtje van een journalist van het AD, met de vraag of we interesse hadden in een interview voor de zomereditie van het AD. Het zou dan gaan over mensen die geëmigreerd zijn, duhh. Wij waren daar wel voor in, maar vervolgens hoorden we niets meer van de beste man. Maar wat schetst onze verbazing, hij nam weer contact met ons op en maar dit keer had hij helaas niet zo'n lange column, maar wilde ons toch weer graag interviewen. En niet alleen met het verhaal: we zijn geëmigreerd voor het weer, maar meer diepgang. Wat zijn de valkuilen, hoe doen we dat financieel etc. ? Wij maakten een telefonische afspraak en hebben ons verhaal gedaan ook hebben we op zijn verzoek wat foto's gestuurd. Inmiddels heeft hij ons het concept gestuurd en zou hij ons laten weten, wanneer het gepubliceerd zou worden. Uiteraard hebben we wat foto's gestuurd die @LyvarPhotos van ons heeft gemaakt. Inmiddels heeft hij geappt dat het artikel  volgende week donderdag zowel in de AD als in BN de Stem wordt gepubliceerd en vrijdag komt het online. Ben zo benieuwd, spannend en tikkie trots. 

In blog 29 schreef ik over twee Engelse stellen die onze zwembad wilden komen bekijken. Nou 1 stel heeft iig dus een zwembad besteld. Maar wat wil nu het geval, Steve (zo heet de beste man) stuurde me een berichtje en nodigde ons uit voor een bbq bij een Nederlands stel (Jolanda en René) Zij zouden ons een keer bij de Lidl hebben ontmoet en wilden wel kennis met ons maken. Wij hebben ons suf gepiekerd wie het in vredesnaam zou kunnen zijn. Natuurlijk vonden we dat leuk. Aangekomen op het adres herinnerden we het ons weer. Het was idd een korte ontmoeting, maar niet dat je zegt, oh zullen we even adressen uitwisselen. Steve en zijn vrouw Deborah, kenden deze mensen al een tijdje en ze kwamen tijdens een gesprek op ons en zo hebben we een gezellige tijd met elkaar gehad. De zus van Deborah, Penny en man Richard waren ook van de partij. Zij waren destijds ook bij ons geweest.
Grappig hoe kleine ontmoetingen uitgroeien tot gezellige avonden. Onze kring wordt internationaal: Engelsen, Belgen, Italianen — viva la comunità

Korte bliksemtrip naar Nederland voor de verjaardagen van onze jongste kleinzoons (3 en 7). Onbetaalbaar!!! Daarna logeerden de twee oudste kleindochters Joy en Gilvana bij ons: veel zwembad, simpele avondjes, foto’s in stadjes, en te vroeg afscheid nemen.

Diploma-feest hier: drie kleindochters kregen diploma’s en kleine Hugo haalde zijn A-zwemdiploma — trotse oma-modus geactiveerd.

Praktische noot: voor de gazebo kochten we bamboe rolgordijntjes tegen de zon. Om ze te bevestigen had Robert houten balkjes nodig; de houthandel zaagt niet voor je en de zaag daar was uit de jaren ’60, dus Robert nam z’n eigen cirkelzaag mee. Lesson learned: neem je gereedschap mee — en vergeet de veiligheidsbril niet (hahaha).

Zo ziet ons leven er hier uit: uit eten, drankje erbij, toeren, zwembad, terrasjes, klussen in de megatuin — niks moet, alles mag en kan. Heerlijk rommelen en genieten, met af en toe een formaliteit tussendoor.

QUOTE: "Leef licht, geniet zwaar — het beste avontuur begint waar je durft los te laten."