Van logees naar feestjes, van Nederland naar Puglia en van kliko’s tot kippenvelmomenten
De ene logee is nog niet uitgezwaaid of de volgende staat alweer voor de deur.
We hebben het drukker dan ooit, maar vooral met de mensen die ons dierbaar zijn.
En tussen alle gezelligheid door kijken we regelmatig omhoog en denken we: Heer, wat zijn we toch gezegend met dit leven.
Locorotondo
Van de ene logee naar de andere
De afgelopen periode stond vooral in het teken van komen en gaan. Kleindochters weg… en hoppa, de volgende logee stond alweer op de stoep. Natuurlijk hoort daar maar één ding bij: lekker samen uit eten. Want ja, je woont tenslotte in Puglia. Dan kun je je gasten moeilijk een boterham met kaas voorschotelen, toch? 😉
Ook waren er veel mensen die hun vakantie in Puglia vierden en even langs wilden komen om te kijken hoe wij hier wonen. En dat vinden we ontzettend leuk. Het is bijzonder dat mensen helemaal naar Puglia komen en dan zeggen: “We zijn hier toch, dus we komen even bij jullie kijken!”
Gezellig? Absoluut.
Druk? Euhhh ..… ook absoluut! 😂
Maar we klagen niet. We genieten ervan dat ons huis steeds meer een plek wordt waar mensen zich welkom voelen.
Liberta!
Op zaterdag gingen we naar Bari, waar een mars voor Libertà werd gehouden. We hebben een stukje meegelopen en onze kerk was ook van de partij.
Het was mooi om daar samen met zoveel anderen te lopen en te staan voor vrijheid. Een bijzonder moment, zeker als je bedenkt dat vrijheid iets is waar we misschien niet iedere dag bewust bij stilstaan. Vrijheid die je in deze wereld niet kan vinden!
En de volgende dag was het alweer feest.
Zondag gingen we naar de kerk. Wat een geweldige dienst! Wat een feest om samen God te aanbidden, te zingen en elkaar te ontmoeten. Je gaat er echt met een gevuld hart weer naar huis. ❤️
Dubbel feest in Nederland
En terwijl wij hier in Italië feestvierden, was er in Nederland ook groot nieuws. Onze kleinzoon, de zoon van onze dochterlief, én onze kleindochter, de dochter van onze zoonlief, hebben zich laten dopen.
Nou… dan smelt het hart van deze oma natuurlijk. ❤️Wat ben ik blij en trots!Dat je je geloof bewust uitspreekt en ervoor kiest om Jezus te volgen, is iets wat mij diep raakt. Als oma kun je natuurlijk niet bepalen welke keuzes je kleinkinderen later maken, maar je kunt ze wel liefde meegeven, voor ze bidden en hopen dat ze God leren kennen.
En dan is zo’n bericht echt een cadeau.
Hoera… we hebben kliko’s!
En dan nu een onderwerp waarvan je misschien denkt: Esther, waarom schrijf je hierover in vredesnaam een hele alinea?
Omdat wij eindelijk kliko’s hebben! 😂
Ze werden zelfs gewoon bij ons aan de deur afgeleverd. Wij waren namelijk, door alle drukte en gezelligheid, compleet vergeten dat we ze op moesten halen. Oeps!
Maar goed… eind goed, al goed. Vanaf nu hoeven we niet meer met onze afvalzakken naar een verzamelpunt te rijden. Het afval wordt gewoon netjes voor de deur opgehaald. Alleen het grof vuil natuurlijk niet. Zo ver zijn we hier nog niet. 😉
Maar eerlijk gezegd voelt het toch een beetje als een luxe.
Nog meer feestjes
Tussendoor hadden we ook nog een verjaardagsfeestje van Astrid. Een gezellige avond met heel veel Nederlanders. En ja, zoals dat gaat: met de één heb je wat meer een klik dan met de ander. Helemaal niet erg. We hoeven tenslotte niet met iedereen beste vrienden te worden.
We hadden ook nog een gezellig etentje bij Richard en Monique.
Je ziet het alweer…Wij hoeven ons hier echt niet te vervelen. Sterker nog: we gaan van het ene feestje naar het andere feestje.
Is dít nu het leven dat we hier leiden? Inderdaad. Van het ene feestje naar het andere. Hahaha! 😂
En toen stond ons verhaal ineens in heel Nederland in de krant
En toen was het zover. Ons interview werd gepubliceerd. Niet alleen in het AD en BN DeStem, maar werkelijk in alle regionale kranten! Van Twente tot Zeeland en van Gelderland tot Noord- en Zuid-Holland.
Je kunt je voorstellen dat onze socials en berichten daarna behoorlijk op hol sloegen. We kregen ontzettend veel reacties. Natuurlijk waren er ook wat minder positieve reacties. Dat hoort er blijkbaar bij als je je verhaal openbaar maakt. Je kunt nu eenmaal niet iedereen tevredenstellen.
Maar het overgrote deel was gelukkig ontzettend positief.
Mensen die door ons verhaal geïnspireerd raakten. Mensen die zeiden dat ze er zelf ook over gingen nadenken om het roer om te gooien. En mensen die graag tips wilden voor hun vakantie naar Puglia.
Dat laatste vinden we natuurlijk helemaal leuk.
Want als wij ergens enthousiast over zijn, vertellen we er graag over. 😉
Nog meer bezoek
Dat vind ik één van de mooie dingen van ons leven hier. Mensen die je kent uit Nederland komen ineens helemaal deze kant op. En dan zit je een paar dagen later samen aan tafel, met een glas drinken erbij, alsof je elkaar gisteren nog hebt gezien. En zo kwamen de één na de andere vrienden, kennissen en familie bij ons op bezoek. Natuurlijk moest er ook een keer Indofood op tafel komen. Dus heb ik mijn schort weer voorgedaan en een lekkere Indische maaltijd gemaakt. En ook daar werd weer heerlijk van genoten.
Tja… je kunt Nederland wel verlaten, maar de rijsttafel neem je gewoon mee. 😉
De warmhoudbakken komen toch nog van pas
Bordje Indofood
Lemper mag natuurlijk niet ontbreken
Augustus = Italianen op vakantie
In augustus hebben de Italianen vakantie. En dan bedoel ik ook echt: vakantie. Veel Noord-Italianen hebben hier in het zuiden een vakantiehuis en trekken in augustus massaal deze kant op. Je kunt je dus voorstellen hoe druk het overal wordt.
Er worden in deze maand ook ontzettend veel evenementen georganiseerd. Bierfeesten, muziekfestivals en natuurlijk het beroemde Festa della Bombetta, het feest van de lokale specialiteit waar de barbecue flink voor wordt opgestookt. Supergezellig allemaal…Maar soms is 't echt niet te doen. 😂Je kunt op sommige plekken werkelijk over de hoofden lopen.
Onze kleindochters Joy en Gilvana hebben ondertussen al besloten: "Volgend jaar komen wij in augustus hoor!" Want volgens hen komen de beste dj's op de festivals uit Puglia. Ik heb werkelijk geen idee of dat waar is… 😂
Ondertussen hebben we de buitenkeuken ook aangekleed en de foto's naar onze aannemer gestuurd. Hij postte het gelijk op zijn socials. (even reclame maken :-))
Nummer 227 B
Robert heeft inmiddels ook een nieuw huisnummerbord opgehangen. Strada Chiafele 227 B.
En het staat nu een stuk duidelijker aangegeven. Voor onze gasten én voor de pakketbezorgers wel zo handig. Want die moesten soms toch even zoeken waar nummer 227 B zich precies bevond. En geloof me… in onze straat kan dat nog best een uitdaging zijn. 😉
De strijd tegen de wespen
Dan hebben we hier en daar ook nog wat wespennesten. Niet echt mijn favoriete onderdeel van het Italiaanse buitenleven.
Richard had gelukkig een oplossing. Bij Happy Casa kochten we op zijn aanraden, een spuitbus die het wespennest – volgens de verpakking – zo ongeveer instant vernietigt. Heel zielig natuurlijk…
Maar eerlijk gezegd vind ik het toch zieliger als zo'n wesp mij te pakken krijgt. 😂 Dus met enige tegenzin hebben we de strijd maar aangegaan.
Robert en de mannen een dagje karten
Het hoogtepunt ❤️
En toen kwam toch echt het hoogtepunt van de afgelopen periode. Onze jongste dochter kwam samen met haar twee zoontjes een hele week logeren.
Ooooh… wat was ik blij! Eindelijk weer lekker knuffelen, kletsen en samen zijn. Het kon niet op. We hebben echt genoten van die bijzondere quality time met elkaar. We hebben leuke dingen gedaan: een boottochtje gemaakt, naar het klimbos geweest en een grot bezocht. Maar eerlijk gezegd hoefde er niet eens zoveel te gebeuren.
Gewoon samen zijn was al genoeg. Dat zijn de momenten die je later onthoudt. Niet per se waar je bent geweest of wat je hebt gedaan, maar hoe het voelde. En bij het afscheid werden er natuurlijk wat traantjes gelaten.
Want hoe leuk het leven hier ook is, afscheid nemen van je kinderen en kleinkinderen blijft moeilijk. Gelukkig weten we dat we elkaar alweer snel gaan zien.
En dan zit je daar…
En zo zitten we na al die drukte 's avonds weer op ons schommelbankje. De zon gaat langzaam onder. De lucht kleurt iedere avond weer anders. En nog steeds kijken we ernaar met dezelfde verwondering als in het begin. Hoe kan het toch dat iets iedere dag opnieuw zo mooi kan zijn?
We genieten van ons huis, van de rust, van de mensen die hier op ons pad komen en van de vriendschappen die ontstaan. En misschien wel het mooiste: de mensen uit Nederland die naar ons toe komen omdat ze ons willen zien. Omdat ze benieuwd zijn hoe we wonen. Omdat ze zelf Puglia willen ontdekken.
Ons huis is daardoor niet alleen óns huis geworden. Het voelt steeds meer als een plek waar mensen welkom zijn. En daar zijn we dankbaar voor.
Wat missen we eigenlijk?
Soms krijgen we de vraag: "Wat missen jullie nou eigenlijk van Nederland?" Eerlijk gezegd? Niet zoveel.
Natuurlijk missen we de mensen van wie we houden. Maar de mensen die we missen, komen gelukkig regelmatig onze kant op. ❤️ Is dat egoïstisch?
Misschien een beetje. Maar het is wel hoe wij het ervaren. De strubbelingen en tegenslagen die we hebben gehad, wegen voor ons niet op tegen alle mooie dingen die we hier iedere dag mogen meemaken. We zijn dankbaar. Voor onze gezondheid, voor ons gezin, voor onze vrienden, voor de mensen die op ons pad komen, voor de vrijheid en voor de mogelijkheid om dit leven te mogen leven.
En bovenal zijn we dankbaar voor God. Want hoe vaak we ook zeggen dat we dit zelf hebben gekozen, uiteindelijk weten we dat we niet alles zelf in de hand hebben. Soms opent een deur waarvan je niet wist dat hij er zat. Soms sluit een deur waarvan je dacht dat die altijd open zou blijven. En soms brengt God je naar een plek waarvan je nooit had gedacht dat je er ooit zou wonen. Wij hadden dit een paar jaar geleden niet kunnen bedenken.
En nu zitten we hier. In Puglia. Op ons schommelbankje. Met een prachtige zonsondergang voor onze neus.
En zeggen we tegen elkaar: "Wat zijn we toch gezegend."
Je moet het zelf ervaren
Woorden schieten soms tekort om uit te leggen wat een plek met je doet. Je kunt vertellen over de zon. Over de geur van de aarde na een regenbui. Over de olijfbomen. Over het eten. Over de warme avonden. Over de mensen. Over de rust. Maar uiteindelijk moet je het zelf ervaren. Zelf voelen. Zelf ruiken. Zelf proeven. En misschien is dat precies waarom we het zo leuk vinden als mensen bij ons komen kijken.
Niet om iemand ervan te overtuigen dat iedereen naar Italië moet verhuizen. Helemaal niet. Maar om te laten zien dat het leven soms ook anders kan.
En voor wie denkt: “Leuk, wij komen ook!” 😉
We merken dat steeds meer mensen enthousiast worden van ons leven hier in Puglia. En eerlijk is eerlijk: dat vinden we ontzettend leuk! We krijgen regelmatig de vraag of er bij ons gelogeerd kan worden.
Nu hebben we daar één klein probleempje mee… ons huis begint soms verdacht veel op een Bed & Breakfast te lijken. 😂
Natuurlijk ben je van harte welkom om ons te bezoeken! ❤️ Alleen voor het logeren verwijzen we je graag naar de vele leuke B&B’s, masseria’s en andere accommodaties hier in de omgeving.
We hebben inmiddels verschillende vrienden en kennissen leren kennen met prachtige B&B's en accommodaties die we van harte kunnen aanbevelen. Een aantal kennen we persoonlijk. De logeeradressen in de omgeving, kan je vinden op de pagina Tips of klik hier
Zo kun je gezellig bij ons op bezoek komen, maar heb je tegelijkertijd je eigen fijne plekje. Win-win dus! 😉
Wie weet zien we jullie dan ook een keer hier in Puglia. En wie weet… drinken we samen een kop koffie op ons terras. ☕❤️ Of een glaasje wijn. Dat kan natuurlijk ook. 😉
Tot slot
Als ik terugkijk op de afgelopen periode, zie ik vooral mensen.
Familie.
Vrienden.
Nieuwe vriendschappen.
Logees.
Bezoek.
Feestjes.
Kerk.
Geloof.
Veel gelach.
Een paar tranen.
En heel veel dankbaarheid.
Ons leven hier is misschien niet perfect.
Maar het is wel ons leven.
En iedere avond, wanneer de zon langzaam verdwijnt achter de heuvels, weten we weer waarom we deze stap hebben gezet.
Tot de volgende blog!
Liefs uit Puglia,
Esther & Robert ❤️🇮🇹
QUOTE: "Soms is de grootste zegen niet dat God je leven gemakkelijker maakt, maar dat Hij je naar een plek brengt waar je opnieuw leert genieten van wat werkelijk belangrijk is."
Reactie plaatsen
Reacties
Wat is het toch heerlijk om weer mee te lezen, wat hebben jullie toch een mooi leven in Puglia🫶 Wij kunnen niet vaak genoeg zeggen hoe trots we zijn op jullie zijn❤️❤️ heel veel liefde voor jullie, mama en Robert. Dikke knuffels uit het koude en natte Nederland
Wat een prachtig verhaal weer ….
Geluk , liefde en fijne vriendschappen…
Wat een geweldig leven!
Hoop dat jullie hiervan nog heel lang kunnen genieten xxx
Prachtig verhaal om weer lekker te lezen. Fijn dat het jullie zo goed gaat daar. Stukje in de krant bij mijn vader uitgeknipt, jullie worden al echte BN-ers 😃zo leuk!! Veel liefs van ons. 😘
Wat heerlijk om jullie verhalen te lezen ! Wat een heerlijk leven blijf genieten met alles wat jullie doen veel liefs Bob en Toos
Wat een belevenis weer om jullie blog te lezen. Ik roep het iedere keer en hoop ooit Puglia te bezoeken. Wat leuk om familie uit Tiel op bezoek te krijgen.......wie weet zitten we ook samen een keer lekker aan tafel te borrelen met een antipasto di Carne e Pesce 🍷
Lieve groetjes uit NLD