Van boomschors en bankafspraken tot familiebezoek en geloofsmomenten.
Soms zijn het niet de grote, spectaculaire gebeurtenissen die het leven kleur geven, maar juist de rustige weken waarin alles een beetje op zijn plek valt. Zo’n periode zitten wij nu in.
Ciao lieve lezers,
De belangrijkste zaken zijn geregeld, en wat overblijft is het fijne, bijna huiselijke werk: kamers aankleden, de tuin bijhouden en wennen aan het ritme van ons leven hier. Met een siertuin van zo’n 200 m² betekent dat ook: onkruid wieden. Veel onkruid. Héél veel onkruid. 😉
Ik had nog verhuisdozen met boeken en wat persoonlijke dingetjes die ik nog niet kwijt kon. Dus we hebben bij IKEA een boekenkast gekocht en gelijk maar wat bakjes en ordnerbakken. Ziet er gelijk weer netjes uit! De kast hadden we met z'n tweeën in een middag in elkaar gezet. Viel 100% mee, gelukkig!!
De afgelopen weken kregen we er gratis een portie storm en regen bij. Zoveel zelfs dat het zwembad niet verder afgemaakt kon worden. Balen natuurlijk, maar eerlijk is eerlijk: we gaan toch nog niet zwemmen. Het voordeel? We hoeven voorlopig geen water bij te vullen in de put. Het nadeel? De pelletkorrels zijn weer bijna op. Tja… zo blijft het leven mooi in balans.
We zijn lekker bezig geweest in de tuin: boomschors gehaald, plantenbakken verhoogd, nieuwe plantjes voor de tuin (staat keurig!), en de fruitbomen die we onlangs kochten staan inmiddels stevig in de grond. We hebben zelfs een pad van stapstenen aangelegd tussen de boomschors. Het voelt steeds meer als ons plekje.
Tussen de werkzaamheden door maken we een 'uitstapje' naar de bouwmarkt, supermarkt, tuincentrum of antiekmarkt op zondag. Altijd leuk om te kijken wat er zoal wordt aangeboden.
’s Avonds appte Andrea, de zwembadboer, dat hij maandag met een team zou komen. Twee droge dagen voorspeld! Maar ja… één druppel regen en alles schuift weer op. We blijven flexibel 😄
Deze week ook weer naar de bank. Wéér formulieren, wéér handtekeningen. En nee, nog steeds niet klaar. Eén afspraak en je bent een hele dag zoet. Het is inmiddels bijna komisch. We lachen er maar om. Hahaha.
Soms zien we tijdens het rijden enorme zwermen vogels, waarschijnlijk spreeuwen. Echt gigantisch. Op een ochtend hoorde ik een enorm kabaal, liep naar buiten en daar vloog zo’n zwerm vlak boven ons huis. Ze landden met z’n allen in het veld en vlogen even later weer op. Niet normaal mooi.
En toen… was het vrijdag 30ste. Saphira en Nick kwamen voor een bliksemweekend over 🥰 Ze landden rond 14.45 uur en uiteraard móést er geluncht worden. Omdat het vliegveld maar een half uurtje rijden is van Lecce, besloten we die kant op te gaan. Lecce is prachtig, en met zon en volle terrassen is het er honderd keer gezelliger dan nu 💕 Helaas was er weinig open, dus reden we door naar Brindisi, waar we aan de haven belandden bij een heerlijk visrestaurant. Zalig gegeten, fijne gesprekken, en vooral: samen zijn 💞
De volgende dag gingen we naar Monopoli, omdat Nick daar nog niet eerder was. We lunchten bij Radimare, een restaurant waar Robert en ik op tweede kerstdag (Santo Stefano) al eens hadden gegeten. Wéér fantastisch eten en topbediening. Claudio, de manager, herkende ons nog en dat maakte het natuurlijk extra leuk ☺️
Na het eten wandelden we door het historische centrum en eindigden we met cocktails op een terras. Zo’n dag die je eigenlijk wilt inlijsten.
Daarna nog even naar Martina Franca, waar een Mercatino Artigianale was met lokale lekkernijen 😋
En voor we het wisten, was het weekend voorbij. Zondag zwaaiden we ze weer uit. Robert en ik reden nog even naar het strand om uit te waaien. Heerlijk.
Ondertussen zijn we ook druk met de voorbereidingen voor onze grote reis naar Indonesië in oktober. Wat een organisatie! Vluchten, accommodaties, eilanden… we starten in Bangkok en eindigen in Jakarta en gaan tussendoor flink eilandhoppen. Extra bijzonder: we ontmoeten mijn broer en schoonzus, Ben en Olga, in Bangkok , Ambon en Jakarta. In Ambon heeft neef Giovanni een evangelisatiecampagne georganiseerd met lokale kerken, in een stadion voor 10.000 mensen. Hoe gaaf is dat!
Maar waar mijn hart misschien wel het meest naar uitgaat, is het bezoek aan het graf van mijn moeder in Kupang, op het eiland Timor. Vorig jaar heeft broer Ben daar een nieuwe grafsteen laten plaatsen. Dat moment voelt heel kostbaar. Het zal een emotioneel moment zijn!
Lennaert logeerde een weekje bij ons. Maandag zonder stroom? Geen probleem: ontbijten in Locorotondo en daarna weer boomschors halen bij het tuincentrum.
In Locorotondo kochten we ook een flink stuk vlees voor de BBQ bij een fantastische slager. Van woensdag tot zaterdag kun je daar zelfs eten. We kregen een proeverijtje van vlees, taralli en een glaasje heerlijke wijn. Twee flessen wijn gingen uiteraard mee naar huis 🍷
Robert en Lennaert hebben hard in de tuin gewerkt, en echt meters gemaakt. Al was het maar één dag vanwege het weer. We zijn ook nog een middagje in Taranto geweest. Grijs en grauw, maar toch… het heeft wel iets.
De week vloog voorbij en we zwaaiden Lennaert uit in Brindisi.
Op de terugweg stopten we in Ceglie Messapica bij een vivaio (tuincentrum). Kerstspullen eruit, Valentijn en Festa della Donna erin (8 maart). We hebben weer van alles gekocht, waaronder drie prachtige potten en drie Strelitzia-planten. De grootste is zo’n 2,5 meter hoog. Die zie ik al helemaal shinen bij het zwembad. Gelukkig wordt het pas bezorgd, wanneer het zwembad helemaal af is.
Over dat zwembad gesproken… de belofte dat het eind januari klaar zou zijn, is helaas niet gehaald. We wachten rustig verder. We’ll see.
Gisteren zijn we weer naar de kerk geweest in Massafra, bij Vera Devozione. Wat een geweldige kerk. Veel jonge mensen, een fantastische worshipband
(True Devotion Music), en zulke warme mensen. Altijd een hug, en bij het weggaan zeggen ze: “Pace” — vrede, shalom. In Nederland zeggen we vaak God bless you. Zo mooi hoe dat overal net even anders, maar toch hetzelfde voelt.
En zo kabbelt het leven hier rustig door. Met modder aan de schoenen, plannen in het hoofd en dankbaarheid in het hart.
QUOTE: “Het leven hoeft niet groots te zijn om groots te voelen – als je het maar samen, met liefde en vertrouwen, mag leven.”
Reactie plaatsen
Reacties
Zo leuk weer om allemaal te lezen! En wat een mooie bijzondere reis hebben jullie voor de boeg! Genieten!
Wat zijn je verhalen altijd zo leuk om te lezen💕En wat was het weer heerlijk om heel eventjes samen te zijn🫶 volgende keer als we komen dan staat het zwembad er al denk ik🤩
Echt een mooi verslag van jullie leven daar ,ben blij om jullie zo gelukkig te zien ,dat de stap om te gaan , goed is genomen god bless ...
Veel liefs marina ♥️