Soms zijn het de gewone weken die achteraf ineens bijzonder blijken te zijn. Afgelopen maand zat vol kleine mijlpalen, praktische klussen en mooie momenten samen.
Yes! Ons zwembad is eindelijk klaar. Robert kreeg meteen zijn vuurdoop en stapte dapper het water in. Het was ijskoud, dus het bleef bij een snelle kennismaking: erin en er net zo snel weer uit. Er moest nog een extra trapje gemaakt worden en het zonnedek is inmiddels verlengd. Aan de andere kant heeft Robert zelf een trapje gemaakt, die man is zo handig, hahaha. Ook hebben we twee stukken hoogpolig kunstgras geplaatst van vijf bij twee meter. Zo ontstaat er een heerlijke extra ligweide. Het begint echt ergens op te lijken.
Het zwembad moest natuurlijk gevuld worden en daarvoor konden we weer rekenen op onze vaste waterman Pietro. Zo handig! Hij reageert meestal meteen als je hem een berichtje stuurt. Maanden hadden we hem niet gezien, en ineens kwam hij drie keer in één week langs. Onze waterput moest namelijk ook weer bijgevuld worden, want al die nieuwe plantjes en boompjes hebben in het begin behoorlijk wat water nodig.
Daarna ontdekte Robert dat onze fossa Imhoff – een soort septic tank – schoongemaakt moest worden. Dan merk je hoe fijn het is om hier inmiddels een netwerkje te hebben. De man die het eerder had gedaan kon pas over vier maanden komen, dus vroegen we Donato, de boer die ons terrein altijd omploegt, of hij iemand wist. En natuurlijk wist hij iemand. Francesco kon de volgende ochtend al komen. Alles werd netjes schoongemaakt en nu kunnen we weer zonder zorgen gebruikmaken van douche, toilet en keuken. Het blijft bijzonder hoe dat systeem werkt: drie compartimenten waarin het afvalwater biologisch wordt afgebroken, zonder nare geuren. Ingenieus eigenlijk — en dat is dus ons riool hier op het platteland.
En toen was het ineens 6 maart: Dochterlief, Caressa en kleinzoon, Jairo kwamen een weekendje langs. Wat is het toch heerlijk om je (klein)kinderen te zien. Live of via beeldbellen, het blijft waardevol. We hebben echt genoten van de korte maar fijne quality time samen. Natuurlijk kon dochterlief het niet laten om het interieur onder handen te nemen. Er werd geschoven, verplaatst en opnieuw ingericht. Ik moet af en toe nog zoeken waar alles staat, maar het ziet er weer praktisch én gezellig uit.
We gingen ook samen naar Savelletri en Fasano, op ongeveer een half uurtje rijden. We dachten dat we het stadje inmiddels wel kenden, maar Caressa is iemand die alles uitzoekt op Google Maps. Zo ontdekten we ineens nieuwe straatjes en steegjes waar we nog nooit geweest waren. Echt een aanrader dus. En voor we het wisten was het weekend alweer voorbij. Het blijft bijzonder dat ze de moeite nemen om helemaal naar ons stukje Italië komen.
De fozzo imhoff
Zonsondergang bij het zwembad
Fasano
Haventje bij Savelletri
Intussen moesten we nog pliségordijnen en hordeuren regelen. In Martina Franca wist ik een klein winkeltje waar ik ze eerder had gezien. De eigenaar, Vito, zou alles komen opmeten. We spraken af bij de fontein in Carpari, twee minuten bij ons vandaan, omdat hij ons huis nog niet kon vinden. Toen ik aankwam stond hij er… op een scooter! :-) Thuis aangekomen, pakte hij zijn gereedschap: een lat en een duimstok. Daarmee mat hij alles op. Geweldig om te zien hoe dat hier gaat. Eind van de maand zou alles klaar zijn. We zijn benieuwd.
In januari hadden we ook al een balustrade besteld bij de glashandel. Die zou eind februari geplaatst worden. Dat bleek een optimistische planning. Begin maart kwamen twee mannen opnieuw meten, met de mededeling dat plaatsing nu in april zou gebeuren. Inmiddels kijken we daar niet meer van op. We lachen er maar om. Zo gaat dat hier nu eenmaal.
Ook moesten we wéér naar de bank. Onze oude rekening was eindelijk opgeheven en we moesten nog wat documenten ondertekenen. Tegelijk wilden we een verzekering afsluiten. Dat kon gelukkig meteen… alleen duurde het computersysteem eindeloos lang. Uiteindelijk zaten we er weer tweeënhalf uur. Ongelooflijk hoe dat kan.
Verder lekker naar de markt geweest voor de dagelijkse boodschappen. Overigens in de supermarkten zie je schappen met mega grote paaseieren. Echt bizar, schappen vol, alle kleuren en maten.
Vito met z'n duimstok en lat
De markt in Martina Franca
Paaseieren in alle kleuren en thema's
Onze auto kreeg ondertussen zijn eerste onderhoudsbeurt hier in Italie, een zogenaamde tagliando. Er stond inmiddels zo'n 45.000 km op de teller. Daarvoor moesten we drie kwartier rijden richting Taranto, in San Giorgio Ionico. We konden erop wachten, maar er waren geen zitjes en er werd niets te drinken aangeboden. De garage lag bovendien op een industrieterrein, dus er was weinig te beleven. Gelukkig had ik onderweg een Chinese winkel gezien. Daar zijn we heen gelopen om de tijd te doden. Een beetje een Action-achtig idee, al was de kwaliteit wat minder. Maar het was leuk genoeg om even rond te kijken. Zulke winkels vind je hier trouwens bijna overal. Op de terugweg hebben we geluncht in Taranto, wow wat een stad. Sommige stukken zien er echt verpauperd uit, beklad met grafiti. Maar de zon scheen heerlijk en we vonden een restaurant aan het water, waar de vissersbootjes rustig lagen te dobberen. Zo'n plek waar je meteen een beetje langzamer gaat leven. Het is nu het seizoen van ricci, zee-egels, dus Robert kon het niet laten om pasta met ricci te bestellen. We begonnen met Franse oesters en gamberi rosso crudo, waar we allebei gek op zijn. Daarna kwam er een carpaccio van een grote vis uit Gargano op tafel. Ik koos voor een dorade van de grill, en die was werkelijk verrukkelijk. En ja… daar hoort natuurlijk een goed glas rosé bij. Of vooruit, een hele fles.
Terwijl we daar zaten, met uitzicht over het water en de zon op ons gezicht, realiseerden we ons weer even hoe bijzonder dit leven eigenlijk is!!!
Supersmalle doorgangetjes in Taranto
Nog wat leuke plaatjes
Naast ons wordt een gigantisch grote wijngaard aangelegd.
Uit eten met onze Ned./Belg. vrienden
De elektriciens leggen electriciteit aan in de gazebo
Het zijn misschien geen grote gebeurtenissen, maar juist deze gewone dagen maken ons leven hier steeds meer eigen.
Stap voor stap wordt Italië steeds meer thuis. 🌿
Quote:
Soms merk je pas hoe rijk je leven is, als je ziet hoeveel kleine momenten samen een groot geluk vormen. ✨
Reactie plaatsen
Reacties
Oooh wat een mooi , leuk verhaal weer! Wat fijn dat je familie er was. Lekker genieten samen. Zo waardevol, maar wat hebben jullie toch een prachtige woning en locatie echt schitterend! Ik blijf genieten van je verhalen ;) xxx liefs Evelien
Wat ziet het er allemaal prachtig uit!!
Lieverds, wat boeken jullie een vooruitgang!
Hier een verdrietige periode, mijn Italiaanse moedertje is plotseling overleden en wij zitten nu even in ons huisje in Renesse even weg uit Rotterdam, een dag zonder,een dag mwah e nu stortingen,maar dat is ook Nederland...daarom is hier alles zoo groen! Veel liefs vanuit l'Olanda xxxx Pieter en Dominique
Groetjes vanuit Kruisland en ook van Gerard
Wat ziet het er toch weer prachtig uit. Uit de verhalen beleef ik het helemaal mee,het eten 🥰 en de tripjes die jullie maken. Lekker genieten samen👏🏾